eshgh va sedaghat

من همون تنها ترینم که دلم رو به عشق توسپردم

توهمون امید بودنی که به امید تو هنوزم نمردم

من همون خیلی دیوونم که همیشه عاشقت میمونم

توهمون معشوق نابی که روزو شب عشقتو میخونم

تو همون دریای دردم که میخوام دورت بگردم

تو همونی که اگه بخندی با خنده هات می خندم

من همون عاشق ترینم که اگه بخوای واست میمیرم

تو همون فرشته نجاتی که یه روز میای و نمی زاری من بمیرم

من همون بدون ماهم که حتی یه ستاره هم نداره

تو همون ماه و ستارم که با تو دیکه هیچی کم ندارم

عشق ماشد داستانی در سكوت حنجره

عشق ما شد یك ستاره در نگاه  پنجره

درسكوت لحظه ها تندیس عشق ما شكست

درنگاه ارزوهامان كنون رویا نشست

ان نگاه گرم تورویای زیبای من است

ان نوازشهای تو اكنون معمای من است

درنگاه اسمان از عشقمان تعبیر نیست

درتمام كهكشان این عاشقی تقدیر نیست

من كنون از عشق یك تعبیردیگر می كنم

در تمام زندگی این را من از بر می كنم

عشق یعنی پاك بودن در نگاه زندگی

عشق یعنی مهربانی تا ابد دلدادگی

عشــق بـازی کار هر شیـاد نیـسـت ایـن شکــار دام هر صیــاد نیــست عــاشـقی را قـابــلـیـت لازم اســــت طـالب حـق را حـقیقـت لازم اسـت عـشـق از مـعشـوق اول سـر زنـــد تا به عـاشـق جـلوه ی دیگـر کــند تـا بـحـدی کــه بــرد هـستــی از او سرزند صد شورش و مستـی ازاو

                    ****************************

همیشه با به دست آوردن اون کسی که دوستش داری نمی تونی صاحبش بشی؛ گاهی وقتـــا لازمه ازش بگذری تا بتونی صاحبش بشی

دست ات را به من بده

دست های تو با من آشناست

ای دیریافته با تو سخن می گویم

به سان ابر که با توفان

به سان علف که با صحرا

به سان باران که با دریا

به سان پرنده که با بهار

به سان درخت که با جنگل سخن می گوید

زیرا که من

ریشه های تو را دریافته ام

زیرا که صدای من

با صدای تو آشناست !

واسه ي  تو مي نويسم واسه تو كه مثل نوري

كاش بدوني كه عزيزم مي ميرم از غم دوري

ياد روزاي گذشته دلخوشم كرده به بودن

تو بگو وقتي تو نيستي چي دارم واسه سرودن

مهربون بودي و دنيا با تو رنگ تازگي داشت

اون دوتا چشم قشنگت واژه واژه سادگي داشت

آبي قشنگ چشمات پر بود از رنگ اقاقي

تو همون ماه اميدي كه بايد به من بتابي

نازنين واژه ي شعرم اسمت بهونه مي كرد

توي غربت و غريبي باز هواي خونه مي كرد

با صداي مهربونت مي تپيد نبض ترانه

هديه دادي تو به قلبم يه نگاه عاشقانه

واسه دوست داشتن چشمات يادت هق هق  قلبم

باورم شد كه تو گفتي : ميرم اما بر مي گردم

رفتي و بعد سكوتت باز شكست بغض نگاهم

بعد تو كاشكي بدوني باز اسير اشك وآهم

آخرين حرفم بشنو خيلي دلتنگ نگاتم

مهربون ناجي قصه تا هميشه چشم براتم

يادمون باشه که هيچکس رو اميدوار نکنيم بعد يکدفعه رهاش کنيم ،

چون خرد ميشه ، ميشکنه و آهسته ميميره .

يادمون باشه که قلبمون رو هميشه لطيف نگه داريم ،

تا کسي که به ما تکيه کرده سرش درد نگيره .

يادمون باشه قولي رو که به کسي ميديم عمل کنيم .

يادمون باشه هيچوقت کسي رو بيشتر از چند روز چشم به راه نذاريم ،

چون امکان داره زياد نتونه طاقت بياره .

يادمون باشه اگه کسي دوستمون داشت بهش نگيم برو نميخوام ببينمت ،

چون زندگيش رو ازش ميگيريم

پس اینها رو وامثال این مطالب رو به یاد داشته باشیم

شبی از پشت یک تنهایی نمناک و بارانی تو را بالهجه ی گلهای نیلوفر صدا کردم...تمام شب برای باطراوت ماندن باغ قشنگ آرزوهایت دعا کردم........پس از یک جستجوی نقره ای در کوچه های آبی احساس تو را از بین گلهایی که در تنهایی ام رویید با حسرت جدا کردم...و تو در پاسخ آبی ترین موج تمنای دلم گفتی:: دلم حیران و سرگردان چشمانی ست رویایی و من تنها برای دیدن زیبایی آن چشم تو را در دشتی از تنهایی و حسرت رها کردم

شبي از شبها تو به من گفتي كه شب باش:
من كه شب بودم
و شب هستم
و شب خواهم بود
به اميدي كه تو فانوس شب من باشي

**********************

هر وقت به یاد تو می افتم احساس می کنم باید چیزی بنویسم. چند خط از دریا. چند خط از ابر. چند خط از فرشته ها. چند خط از مهربانی.... در این زمانه ای که نه روی سنگها می شود چیزی نوشت و نه روی آبها برای تو نوشتن چه لذتی دارد.

باید از تو بنویسم. خوب می دانم چرا؟ وقتی در هوای تو نفس می کشم چشمهایم جز تو را نمی بینند و دستانم جز تو را لمس نمی کنند. وقتی سرگشتگی و تنهایی ام را به مهمانی خلوتم می برم و درهای خیال را بر روی خود می بندم در انتهای این بن بست هم می دانم که باید از تو بنویسم.

مهربانم! چشمهایت را دوست دارم. مرا به یاد رویاهای سبز و دلپذیرم می اندازد. دنیا را بارها در چشمهایت دیده ام. خودم دیدم که یک روز صبح خورشید پلکهایت را باز کرد و آرام از آن بیرون آمد. چشمهای خودم را نیز خیلی دوست دارم. چون هر وقت هوای بی تو بودن سنگین می شود و دلم از فراقت آتش می گیرد آن قدر اشک می ریزد و می بارد تا لایه شفافی از عطر تو شعله ها را فرو بنشاند.

هر شب بر بام رویاهایم می ایستم تا شاید دست در دست ماه به دیدنم بیایی. هر چه قدر هم که دور باشی دست فرشتگان را می گیرم و نیلوفرانه آن قدر از ستاره ها بالا می آیم تا به تو برسم

گريه کردم تا بدونی زندگی بی غم نميشه

اگه دستمو بگيری از غرورت کم نميشه

ساکت و صبور و عاشق وقتی حوصله نداری

پيش حرفای دل من حرف عشق و کم مياری

لحظه هام تلخ و حقيرن وقتی قهری با دل من

کاش چشات يه جاده ميزد از دل تو تا دل من